MAKSYMILIAN i ALEKSANDER GIERYMSCY

Niewiele jest w historii sztuki znanych rodzeństw.
W polskiej, niewątpliwie najsłynniejsi, to bracia Maksymilian i Aleksander Gierymscy.

Spotkanie 16 stycznia 2020r Pani mgr Ewelina Jasińska poświęciła przybliżeniu nam postaci tych malarzy.Zapoznaniu z ich życiem i dziełami, które tworzyli. A, że wykładowczyni od początku działania stowarzyszenia jest naszym przewodnikiem w świecie sztuki wykład jak zawsze przyjęto z zainteresowaniem i nagrodzono brawami.

Maksymilian i Aleksander Gierymscy urodzili się w Warszawie .
Maksymilian o cztery lata starszy urodził się 9.10.1846r. Malarz,
współtwórca polskiego realistycznego malarstwa pejzażowego.
Aleksander urodził się 30.01.1850r. Malarz, przedstawiciel realizmu, prekursor polskiego impresjonizmu.
Obaj uczyli się w Gimnazjum Realnym w Warszawie , gdzie pobierali naukę w Klasie Rysunku. Tyle zostało po dawnym Oddziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego rozwiązanym po powstaniu listopadowym.
Starszy Maksymilian był wszechstronnie utalentowany. W dzieciństwie przejawiał talent muzyczny.Kształcił się także w kierunku nauk ścisłych ale porzucił naukę by dołączyć do oddziału powstańczego. Jako siedemnastolatek uczestniczył w powstaniu styczniowym.
Ważnym ,międzynarodowym ośrodkiem kulturalnym i edukacyjnym ,przyciągającym wielu Polaków, było wówczas Monachium.
Jako pierwszy na studia do Monachium pojechał, po otrzymaniu stypendium rządowego, starszy Maksymilian.
W 1869 r dołączył do niego 19 -letni Aleksander.
Studiowali w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium.
Maksymilian pojawił się w Monachium w 1867r a już w 1869r (miał 23 lata) jego twórczość zdobyła uznanie międzynarodowe.
Świadczą o tym nagrody uzyskane w Monachium, Wiedniu czy członkostwo w Akademii Sztuk w Berlinie. Jeden z jego obrazów został zakupiony do kolekcji cesarza Franciszka Józefa.
Postępująca choroba płuc zakończyła karierę 28-letniego malarza. Zmarł Maksymilian 16.09. 1874r w Reichenhall.
Jego zasadniczy dorobek malarski powstał w ciągu ok. 4 lat
Był realistą.Malował pejzaże i sceny rodzajowe. Sceny myśliwskie z XVIII w. w stylu rokoko (tzw.zofty). Sceny powstańcze ale oderwał się od dziewiętnastowiecznej konwencji nakazującej malować tematy wzniosłe i pełne patosu. A także sceny nastrojowe z Mazowsza i Podlasia.

Aleksander studia w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium (1868-1872) ukończył z wyróżnieniem. Jego praca dyplomowa to „Kupiec wenecki”.
Po studiach przebywał we Włoszech. Tam powstały jego pierwsze znane obrazy : „Austeria rzymska” i „Gra w mora”.Oba obrazy wzbudziły zainteresowanie.
We Włoszech pracował nad doskonaleniem rzemiosła artystycznego poświęcając czas studiowaniu malarstwa włoskiego.
Był to okres poszukiwań i doskonalenia warsztatu, analizy zjawisk optycznych i światła. Zbliżał się w tym do impresjonizmu, jednak pozostał przy realizmie.Ze swoich obrazów nie był zadowolony, tworzył ich różne wersje, nieustannie przemalowywał.
Powstał wtedy obraz „W altanie” . Wykładowczyni zwróciła naszą uwagę na tematykę i formę – spotkanie towarzyskie w kostiumach z XVIII w. w altanie prześwietlonej od tyłu słońcem. Artysta skoncentrował uwagę na oddziaływaniu na siebie koloru i światła. Zbliżył się w tym do impresjonistów francuskich, których dzieł prawdopodobnie nie znał, gdyż nie był jeszcze w Paryżu.
Najświetniejszy okres twórczości to lata 1879- 1888, które artysta spędził w Warszawie. Związał się z grupą młodych literatów i malarzy spod znaku pozytywizmu.
Powstały obrazy: Pomarańczarka, Brama na Starym Mieście, Przystań na Solcu, Trąbki, Piaskarze.
Prezentują sceny z życia biedoty. Nie znalazły dostatecznego zrozumienia w ówczesnym społeczeństwie polskim.
Artysta opuścił Warszawę i przebywał w Niemczech i Francji.Jego zainteresowania skierowały się ku pejzażowi. Malował też nokturny – nokturny monachijskie, Opera paryska w nocy, Zmierzch nad Sekwaną .
Prace te wymagały studiowania trudnych zagadnień związanych ze sztucznym oświetleniem.
Pobyt w kraju w latach 1893-1895 spowodował nowy przypływ zainteresowań życiem człowieka. Namalował wtedy Trumnę chłopską.
Ostatnie lata życia spędził artysta we Włoszech. Powstały m. in. Wnętrze Bazyliki św.Marka w Wenecji, Piazza del Popolo w Rzymie.
Zmarł między 6 a 8 marca 1901r w szpitalu psychiatrycznym w Rzymie.
Artysta nieustannie się zmieniał i poszukiwał.Wiele obrazów powstało w kilku wersjach, eksperymentował światłem. Interesowały go efekty i światło w różnych okolicznościach i warunkach. Wieczory w Monachium, słoneczne place we Włoszech i oświetlone gmachy Paryża.
Był Aleksander Gierymski artystą niekonwencjonalnym pod każdym względem.

Pani mgr Ewelina Jasińska swój interesujący wykład, uzupełniła wizualizacją na ekranie wielu dzieł Maksymiliana i Aleksandra Gierymskich co dostarczyło członkom stowarzyszenia dodatkowych wrażeń artystycznych i estetycznych.

Autor: Zdzisław Felis

Lipiec 2020
P W Ś C P S N
« Cze    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031